Snow

Dienstag, 13. Januar 2009

Dat Pöggsken

Dat Pöggsken

Pöggsken sit in’n Sunnenschien
O, wat is dat Pöggsken fien
Met de gröne Bücks!
Pöggsken denkt an nicks.
Kümp de witte Gausemann,
Hät so raudde Stiewweln an,
Mäck en graut Gesnater,
Hu, wat fix
Springt dat Pöggsken met de Bücks,
Met de schöne gröne Bücks,
Met de Bücks in’t Water!


Dieses plattdeutsche Gedicht ist von Augustin Wibbelt, einem westfälischen Mundartdichter. In meiner Heimat sehr bekannt; noch immer lernen Kinder dieses Gedicht auswendig, um das aussterbende Platt zu pflegen...

Ich hab das auch als vierjährige gekonnt! :)

5 Kommentare:

Ariane hat gesagt…

Kommst du nicht ursprünglich aus Münster?

Sabine hat gesagt…

Jau wieso?
Meinst Du Münster wäre nicht westfälisch?

Ariane hat gesagt…

Nein, aber ich hätte nicht gedacht, dass in Münster so ein Wert auf Platt gelegt wird. Wir haben nie auch nur irgendwas in Platt im Unterricht gemacht - und sooooo weit sind wir ja von euch (also von Münster) nu nicht entfernt...
Aber sollte öfter gemacht werden... Dafür haben wir mal Sütterlin geschrieben.

Sabine hat gesagt…

In Münster gibts ja noch Masematte, die coolste Gaunersprache überhaupt!

"Der Münsteraner fährt gewöhnlich mit der Leeze zur Maloche"
Schovel, jovel, meimeln usw *gg*

Icequeen hat gesagt…

Oh je Plattdeutsch. Dann warte mal ab Klasse 4 kommt dann Theodore Fontane "Herr Ribbick auf Ribbick im Havelland" Ein Gedicht mit vielen Strophen und die Hälfte davon in Platt.
Ick meen, bei mi tu huus, hätt de Omi noch platt gesnackt. Aber wir Kinder haben das auch nicht mehr gelernt und das einzigste, was ich noch mitbekommen hab. War eben dat man bei uns früher nicht zur Disko ging sondern. Zum Danz upp de deel.
Und das bei uns das Altmärker Platt hieß.